Volop
in het leven staan. Dan is er opeens de klap van het ongeluk. Het lijkt dat
je er goed vanaf gekomen bent. Alleen de nek heeft een flinke knauw gehad. Even
herstellen en je kunt er weer tegenaan denk je.
Helaas is dat niet altijd het geval. Het herstel laat op zich wachten. Behalve
dat de nek spanningen blijft houden, ontstaan er ook andere klachten, zoals
concentratie-problemen. Lezen van één enkel artikel uit de krant
kost al grote moeite. Ook is er dikwijls die aanblijvende vermoeidheid. Onderzoek
en röntgenfoto's laten geen afwijkingen zien. Na een fysiotherapie behandeling
voel je je soms nog slechter dan daarvoor.
Er lijkt geen eind te komen aan de W H I P L A S H .
In veel gevallen laat een whiplash geen zichtbare sporen achter in de vorm
van beschadigingen van wervels; vaak is slechts een geringe scheefstand van
de wervels te constateren.
Er zijn mensen waarbij de nekwervels meer afwijkingen vertonen dan bij jou,
en die hebben geen whiplash-klachten.
Het is ook de vraag of een zichtbaar probleem de oorzaak is.
Als ik een persoon met een whiplash (energetisch) behandel, dan voel ik op
betreffende plek in de nek een bepaald soort verstoring, die anders aanvoelt
dan andere vormen van (meridiaan)energie.
Ga ik mijn behandeling richten op het afvoeren van deze verstoorde energie,
dan zorgt het lichaam dat er nieuwe verstoorde energie gemaakt wordt. Is mijn
behandeling tactisch en voorzichtig, dan kan het resultaat zijn, dat ik meer
van deze verstoorde energie verwijder, dan er wordt aangemaakt. De persoon gaat
dan (langzaam) vooruit (gaat zich beter voelen, minder moe, betere concentratie).
Laat ik de nek te snel bewegen, of schrikt het lichaam van mijn handelingen,
dan leidt dit tot verslechtering of gelijk blijven van de situatie.
De typische kenmerken bij een whiplash-patiënt zeggen mij, dat er duidelijk iets specifieks aan
de hand is met deze personen. Zij stellen zich niet aan. Zij kunnen niet door 'gewoon' anders in
het leven te staan, de draad weer oppakken.
Op grond van ervaringen en kennis probeer ik een verklaring te geven voor
het fenomeen.
1
Naar mijn mening is het lichaam van een
whiplashpatiënt zich tijdens het
ongeluk (nekblessure) wezenloos geschrokken.
Als ik het lichaam als een tweede deel van de persoonlijkheid (of van
het onderbewustzijn) beschouw, dan kan ik zeggen dat dit deel niet meer
in harmonie is met het bewustzijn. Het lichaam vertrouwt de persoon niet
meer; het kan zomaar in een gevaarlijke situatie gebracht worden.
Het lichaam reageert met stress-energie op de fatale plek en produceert
meer stress-energie als de nek weer 'risico' loopt.
2
Een mens slaat niet afgewerkte emoties op, als ladingen
in het lichaam. De nek is één van de plaatsen waar bepaalde
vormen zich vastzetten (denk aan de gezegdes als "te veel op je nek nemen",
"niet de nek uit durven steken", enz.). Het lichaam heeft de opdracht
van onszelf gekregen deze emoties binnen boord te houden.
Zat er tijdens het ongeluk zo'n emotionele lading in de nek, dan is de
reactie en dus de whiplash nog heviger. Het lichaam twijfelt of het de
lading wel binnen boord kan houden en zal alles op alles zetten om het
oude mechanisme te handhaven.
3
Het menselijk lichaam heeft een beschermende
energie (Wei Qi), die negatie invloeden buiten het lichaam moet houden (zoals:
de invloeden van tocht, kou). Door het trauma kan er tijdens het
ongeluk kou, of een andere factor binnendringen (EPF-factor).
Deze kan later tot ziekten leiden. Een binnengedrongen EPF leidt tot een
verhoogde staat van paraatheid van de defensieve Wei Qi.
Het zorgt voor een extra sterke reactie op de invloeden
van buiten af.
4
De neuro-psycholoog Hans Gieling heeft onderzoek
gedaan naar de invloed van het ritme van het hersenvocht in relatie tot
whiplashklachten. Bij een gezond mens wordt het hersenvocht in een ritmische
beweging door hersenen en ruggenmerg gepompt. Bij whiplash-patiënten
blijkt dit ritme doorgaans niet goed te functioneren. Afwezigheid van het
ritme heeft tot gevolg dat de hersencellen minder gevoed worden en daardoor
minder kunnen presteren. Hij heeft o.a. het verschil in prestaties onderzocht
bij whiplash-patiënten voor en na herstel van dat ritme. Mensen waarbij
het ritme hersteld was (d.m.v. cranio-sacraaltherapie) presteerden aanmerkelijk
beter dan voorheen.
5
Personen met een whiplash hebben dikwijls
een grote onbalans binnen het meridiaansysteem. Het ongeval zal hiertoe
de aanzet hebben gegeven, de weinig rooskleurige situatie erna kan er voor
zorgen dat iemand in een vicieuze cirkel terecht komt.
Bijvoorbeeld: Raakt de milt-energie verstoord, dan kan dit aanleiding geven
tot minder helder denken (leren en lezen worden bemoeilijkt). Gaat hij/zij
ten gevolge van de belemmeringen piekeren, dan zal dit leiden tot een verdere
uitputting van de milt-energie. Versterken van de milt-energie en mijden
van gedrag (enz.) dat de energie dan kan schaden is belangrijk.
Ik behandel met shiatsu en acupunctuur. Acupunctuur gebruik ik met name om
de balans van het lichaam te herstellen. Ik gebruik acupunctuur zelden om direct
aan de whiplash te werken (naalden plaatsen dicht bij de aangedane zone). De
reactie van het lichaam kan te sterk zijn waardoor ik terrein verlies. Alleen
als ik zo goed als zeker weet dat in een bepaalde situatie een naald bij of
in het whiplashgebied echt rendement heeft, dan gebruik ik dat (anders nooit!).
Ook stevige massage en bewegingen tijdens de behandeling hebben een negatief
effect.
Mijn mening bij een whiplash: Ga nooit door met een therapie waar je keer op keer slechter
vandaan komt, dan je er naar binnen ging. Geloof een opmerking dat de verslechtering er bij
hoort niet.
Gezien de specifieke reacties op 'onveilige' situatie (zie bij
1) is het voor een whiplash patiënt van belang om weer een maatje
te worden van het lichaam (en met de nek). Jezelf voorstellen dat je goed voor
het lichaam wil zorgen en het niet in onveilige situaties wil brengen is belangrijk.
Je kunt dit ook naar het lichaam uitspreken. Een lichaam dat gerust gesteld
is reageert veel beter op een behandeling (dan als dat niet gebeurd is).
Verschillen tussen personen maken dat de ene whiplash-patiënt slecht op
een behandeling reageert, waar een ander veel baat bij heeft (en omgekeerd).