| Baby-ontwikkeling | ![]() |
||
Wat een baby in het eerste levensjaar moet kunnen en wel of niet mag eten is in onze westerse wereld uitvoerig uitgedokterd. Het zuigelingenbureau en vele boeken over baby's wijzen ons de weg. Met gebruikmaking van die wijsheden werden ook mijn kinderen (op)gevoed. Nu ik enige kennis heb van oosterse inzichten zou ik toch een aantal adviezen in de wind slaan en meer een eigen weg gaan volgen (een combinatie van oosterse en westerse inzichten). In dit artikel wil ik iets van de oosterse benadering aantippen en ingaan op de consequenties van deze inzichten. Volgens de Chinese geneeswijzen ontwikkelt een kind zich in samenhang met de
energiepatronen van de meridianen. Tot de geboorte heeft de spijsvertering nog niet hoeven werken. De meridianen,
verenigd in de zogenaamde middenwarmer, zijn nog zwak en beginnen zich te ontwikkelen. Het gebit is de belangrijkste graadmeter, als het gaat om de ontwikkeling van de middenwarmer. Niet de leeftijd (in weken/maanden) bepaalt wanneer het kind ook andere voeding kan nemen, maar het krijgen van tanden (en later; van kiezen). Krijgt uw kind vroeg de eerste tanden, dan kan het eerder ander voedsel verdragen dan een ander kind (en omgekeerd). Als het babygebit zich volledig ontwikkeld heeft, dan is de middenwarmer voldoende sterk, om vele soorten voeding tot zich te nemen. Als eerste andere voedsel voor een baby wordt doorgaans een fruithapje geadviseerd
van banaan en sinaasappelsap; voor de vele vitaminen. Vanuit de optiek van de
Chinese geneeswijzen is dit fruithapje uit den boze. De banaan en sinaasappel
groeien in de tropen; ze hebben een koele energie en kunnen de mensen die daar
wonen van binnen uit verkoelen. Om het te verteren vragen deze vruchten extra
energie van de middenwarmer. Bij de baby is deze energie onvoldoende aanwezig;
het fruithapje zal zwaar op de maag liggen. Stoffen waar een mens niet tegen kan, zijn ballast voor het lichaam, kosten
te veel energie en kunnen aanleiding zijn tot negatieve lichamelijke reacties. Nog meer kan de middenwarmer belast worden door anti-biotica. Het spijsverteringssysteem
krijgt hierdoor een grote klap en er zal weinig energie over zijn voor de vorming
van het gebit. Ook de inentingen belasten de middenwarmer in grote mate. Op een leeftijd van
drie maanden kan een baby de inentingsstoffen niet of nauwelijks verwerken. Laat uw baby in het eerste levensjaar liever niet inenten. Normaal gesproken is daar ook geen reden voor. Behalve als u met het kind naar gebieden gaat waar besmettelijke ziekten heersen, of als gevaarlijke ziekten in onze regionen de kop opsteken. Het is ook niet vanzelfsprekend om uw kind tegen alle kinderziekten in te laten enten. Kinderziektes hebben de functie om afvalstoffen (die het kind al in de baarmoeder opgelopen kan hebben) uit het lichaam te verwijderen. Er bestaat een vermoeden dat de vele (zeer ernstige) auto-immuun-ziekten veroorzaakt worden door de ophoping van de vele stoffen die het lichaam niet kwijt kan raken; het lichaam keert zich dan uiteindelijk tegen zichzelf. Naar mijn mening moet je als ouders de keuze maken welke risico's je het grootste
acht; de complicaties die op kunnen treden bij kinderziektes als de bof en de
mazelen, of de mogelijke negatieve gevolgen van de inentingen ertegen.
Klik hier voor een Printer-vriendelijke versie Anders bekeken is een serie artikelen over gezondheid van:
|
|||